Daily Archives: 8 Ιουνίου 2011

Αίμα και αλληλεγγύη για τον Περικλή Μανιάτη

H «αναρχική συντροφικότητα και αλληλεγγύη από τα Νότια στον εργαζόμενο Περικλή Μανιάτη» μας ζήτησε να αναρτήσουμε αυτήν την ανακοίνωση και εμείς ευχαρίστως το κάνουμε.

O ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ, αρκετές μέρες μετά, η «παράπλευρη απώλεια» τής επίθεσης στο αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων στις 14 Μάη εξακολουθεί να βρίσκεται σε σοβαρή κατάσταση λόγω των εγκαυμάτων στο σώμα του.

ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΙΜΑ

(κάλεσμα σε κάθε σκεπτόμενο, ευαίσθητο και ελεύθερο άνθρωπο να δώσει αίμα εθελοντικά για τον Περικλή Μανιάτη/αιμοδοσία «Γιώργος Γεννηματάς» στην οδό Μεσογείων ή από κάθε τμήμα αιμοδοσίας νοσοκομείου αναφέροντας μόνο ότι το δίνει για τον Περικλή Μανιάτη πού βρίσκεται στην μονάδα Πλαστικής Χειρουργικής στο νοσοκομείο «Γιώργος Γεννηματάς» στην Αθήνα)

Ίσως η πιο επιβεβλημένη στιγμή για να μιλήσεις είναι όταν αντιλαμβάνεσαι τον κυνισμό, τον παραλογισμό και την τυφλότητα πού συνεχίζει στην ίδια συχνότητα μηδενιστικής απαξίωσης τής ανθρώπινης ζωής, παρά την τραγική εμπειρία για το κίνημα με τούς 4 νεκρούς στην τράπεζα «Μαρφίν», στις 5 Μάη τού 2010.

Κάποιοι στερούνται νόησης άρα και αυτοκριτικής και εξακολουθούν να «παίζουν» με τα σώματα γύρω τους σαν την παιδική αρρώστια με τα πλαστικά στρατιωτάκια, όταν φιλοεξουσιαστικές δράσεις όπως αυτή στις 14/5/2011 στην οδό Καλλιδρομίου στα Εξάρχεια τραυματίζουν τρείς απλούς πολίτες και τον ένα απ’ αυτούς τον 48χρονο εργαζόμενο Περικλή Μανιάτη να εξακολουθεί να δίνει τον δικό του κρίσιμο αγώνα για να διατηρηθεί στην ζωή, έχοντας «κληρονομήσει» από το πέρασμα τής «αγωνιστικής δράσης» (εμπρησμός και έκρηξη ντεπόζιτου αστυνομικού δικύκλου πού ήταν κοντά του) εγκαύματα γ’ βαθμού πού έχουν προκαλέσει μια σειρά σοβαρών οργανικών προβλημάτων.

Την ώρα πού ο αγωνιστής φοιτητής Γιάννης Καυκάς βγαίνει ζωντανός και νικητής τής πάλης πού έδωσε για μέρες στην εντατική μετά τον άγριο ξυλοδαρμό του από βασανιστές των ΜΑΤ στην διαδήλωση τής 11ης Μάη, ο εργαζόμενος στην λαϊκή αγορά Περικλής Μανιάτης πού προσπάθησε να σώσει απ’ την φωτιά 55χρονη πού πουλούσε λουλούδια σε διπλανό πάγκο, νοσηλεύεται στην πλαστική Χειρουργική τού «Γιώργος Γεννηματάς» έχοντας μεγάλη ανάγκη για αίμα.

Ένα χρόνο ακριβώς μετά το έγκλημα στην «Μαρφίν» η πρέζα τής «ορθής αντίληψης» (πού όπως κάθε πρέζα σκοτώνει αργά ή γρήγορα) για την «δυναμική απάντηση στην κυριαρχία» εξακολουθεί να βασανίζει ανύποπτους πολίτες (πού δεν φέρνουν καμία ευθύνη για την βαρβαρότητα και την βία των διαχειριστών και εκπροσώπων τής «δημοκρατίας» πού ως τέτοια έχει παντού αδιέξοδα) αλλά και να «αυτοκτονεί» με την θανατερή ιδεοληψία της το ίδιο της το «πολιτικό υποκείμενο» (όπως θέλουν να παρουσιάζονται στην ανάληψη ευθύνης για τα γεγονότα) πώς η ανατροπή τού θεσμικού περιβάλλοντος καταστολής και κρατικής τρομοκρατίας είναι υπόθεση «ρουτίνας» μερικών επιθέσεων σε αστυνομικά τμήματα ή σε «στρατηγικούς» συμβολικούς στόχους.

Ο καθένας φυσικά είναι ελεύθερος (αφού αδυνατεί ή αδιαφορεί να πάρει τα μαθήματα-παθήματα αυτής τής αποτυχημένης διαδρομής) να ακολουθήσει τίς επιλογές του και να καεί μέσα στην ιδεοληψία του.

Δεν έχει όμως δικαίωμα να θυσιάζει και να καίει άλλους ανθρώπους για τα λίγα λεπτά μιας φλόγας έξω απ’ την αλώβητη σιδερένια πόρτα τού συστήματος και τού θεάματος.

Όσα έγιναν στην οδό Καλλιδρομίου στις 14/5/2011 δείχνουν άλλη μιά φορά την περιφρόνηση στο Εμείς (με τον ίδιο τρόπο πού το κάνει ο χουλιγκανισμός, οι εγκληματικές συμμορίες και μαφίες, ο ίδιος ο παρασιτισμός και μηδενισμός τής κάθε εξουσίας) πού δεν έχει μάτια για την ανθρώπινη ζωή παρά μόνο για την ολοκλήρωση τού «σκοπού».

Μέσα σε ένα ασφυκτικό κλίμα οικονομικού τρόμου, εξαθλίωσης, ανασφάλειας και απόγνωσης πού έχει καλλιεργήσει ο αντικοινωνισμός τού Κράτους ενάντια στην πρόοδο, ανάπτυξη, πολιτισμό και ευημερία των πολιτών , οι πρακτικές αυτές (πού έχουν φυσικά πεθάνει, όπως και η αντίληψη-φυλακή πού προσπαθεί να τις «αναστήσει» ως άλλη θρησκεία, μα όμως θρησκεία!) οδηγούν την κοινωνία στο άλλο άκρο (πού ως άκρο κι αυτό επωφελείται και βολεύεται μέσα στην συνολική κρίση συναντώντας το άλλο του μισό στις στάχτες τής Μαρφίν και στην Καλλιδρομίου) τής εθνικιστικής και ρατσιστικής βίας πού χρησιμοποίησε την στυγερή και αποτρόπαιη δολοφονία τού 44χρονου Μανώλη Καντάρη στην γωνία 3ης Σεπτεμβρίου και Ηπείρου για να επιβάλλει από το βράδυ εκείνο στο κέντρο τής Αθήνας το μισητό σκηνικό φρίκης, τραμπουκισμού και βίας με ομαδικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών.

Δεν είναι φυσικά ούτε θα είναι ποτέ ανθρώπινο, επαναστατικό ή αναρχικό, η πρόθεση και ο σχεδιασμός να κάψεις αστυνομικούς.

Πολύ όμως περισσότερο δεν θάναι ποτέ ανθρώπινο, επαναστατικό ή αναρχικό να μένει πίσω τραυματισμένος βαριά ένας απλός ανύποπτος συνάνθρωπός μας από τις συνέπειες τής προχειρότητας και τής ανοργανωσιάς μιάς κατά τα άλλα εξουσιαστικής δράσης πού έρχεται να προστεθεί μαζί με παρόμοιες άλλες στο να δώσει χέρι βοηθείας στην προσπάθεια τού Κράτους να ποινικοποιήσει όχι μόνο τούς αναρχικούς αλλά και το σύνολο τής συνοικίας των Εξαρχείων ως «γκέτο εγκληματικών στοιχείων» αποσκοπώντας στην υποβάθμισή της και στην επιβολή ειδικών μέτρων και νόμων «τήρησης τάξης» στην περιοχή.

Η λαϊκή αγορά και όσοι κινούνται μέσα σε αυτήν δεν είναι «ασπίδα», δεν είναι «αόρατοι», δεν είναι «μάζα και σωρός», δεν είναι με το «έτσι θέλω» τού κάθε ασυνείδητου πολέμαρχου «περιφρούρηση» και «κάλυψη» για να αποχωρήσει από την «μάχη» βολικά χωρίς απώλειες μετά την τελετή τού φετιχισμού τής βίας έξω από το αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων.

Και όσο κάποιοι δεν βάζουν φωτιά σε εκτονώσεις χρήσιμες προβοκάτσιες για Κράτος, Καρατζαφέρηδες και Χρυσαυγίτες τόσο άνθρωποι δικοί μας σαν τα θύματα τής Μαρφίν ή τής Καλλιδρομίου θα δολοφονούνται ή θα καίγονται μα πάντα σχεδόν όπως και τώρα η ζωή τους θα μπαίνει σε κίνδυνο.

Και όσοι με τις επιλογές τους συνεχίζουν να παίζουν με τούς συνανθρώπους μας σαν την παιδική αρρώστια με τα πλαστικά στρατιωτάκια, τόσο θα έχουν τούς αναρχικούς και κάθε αγωνιστή, πάντα ενάντιά τους.

αναρχική συντροφικότητα και αλληλεγγύη από τα Νότια στον εργαζόμενο Περικλή Μανιάτη

erozer2000@yahoo.gr