Category Archives: Σοσιαλισμός με γόβες στιλέτο

Αναζητώντας τον Σοφούλη

 

.

Σεπτέμβριος 1944.  Συμφωνία Καζέρτας.
«Αι αντάρτικαι δυνάμεις τίθενται υπό τας διαταγάς της Ελληνικής Κυβερνήσεως, η οποία τας θέτει υπό τας διαταγάς του Στρατηγού Σκόμπι».

Γεώργιος Α’ Παπανδρέου Α’, Πρωθυπουργός και Υπουργός Στρατιωτικών. .

Το ΕΑΜ, με το κύρος του στα ύψη, προκειμένου να αποτρέψει τη ρήξη προτεiνει συγκρότηση τμήματος ενιαίου εθνικού στρατού, που θα αποτελούνταν από την «ορεινή ταξιαρχία», τον «ιερό λόχο», τμήματα του ΕΔΕΣ και μια ταξιαρχία του ΕΛΑΣ «ίση προς το άθροισμα των άνω δυνάμεων και με ίσον οπλισμόν«.

Ο Γεώργιος Α’ Παπανδρέου Α’ αποδέχεται αρχικά την πρόταση αυτή, για να την αναιρέσει στη συνέχεια, ύστερα από εντολή του στρατηγού Σκόμπι και του Βρετανού πρεσβευτή Λίπερ. Στις 28 του Νοέμβρη ανακοινώνει ένα αλλοιωμένο κείμενο ως δήθεν συμφωνία με το ΕΑΜ. Οι υπουργοί της Αριστεράς – εκτός από τον Στρατηγό Σαρηγιάννη – παραιτούνται από την Κυβέρνηση Γεωργίου Α’ Παπανδρέου Α’ και το ΕΑΜ καλεί σε συλλαλητήριο στη Πλατεία Συντάγματος. Η Κυβέρνηση το απαγορεύει.

Στις 4 Δεκέμβρη ο Γεώργιος Α’ Παπανδρέου Α’ παρακαλεί τον πρεσβευτή Λίπερ να κάνει δεκτή την παραίτηση του και του προτείνει να καλέσει τον Σοφούλη να σχηματίσει Κυβέρνηση. Ο Τσόρτσιλ είναι κατηγορηματικός. Απαγορεύει στον Γεώργιο Α’ Παπανδρέου Α’ να παραιτηθεί και δίνει εντολή στον Λίπερ ότι, αν παραστεί ανάγκη, ας κλείσει τον Παπανδρέου σε ένα δωμάτιο στη Μ. Βρετανία. Η εντολή του Τσόρτσιλ σαφής. Ο Γεώργιος Α’ Παπανδρέου Α’ θα παραμείνει Πρωθυπουργός.

5 Δεκεμβρίου 1944. Τηλεγράφημα Τσορτσιλ στον Ρέτζιναλντ Λίπερ, τον Άγγλο Πρεσβευτή στην Αθήνα: “ανέθεσα το όλον ζήτημα της αμύνης των Αθηνών και την διατήρησιν της εννόμου τάξεως εις τον στρατηγόν Σκόμπι και τον διεβεβαίωσα ότι θα τον ενισχύσωμεν με όσας δυνάμεις χρειάζεται προς τούτο. Τόσον εσείς όσον και ο Παπανδρέου πρέπει να συμμορφωθείτε προς τα οδηγίας του εις ό,τι αφορά την δημοσίαν τάξιν και ασφάλειαν.
Πρέπει να συνδράμετε τον στρατηγόν Σκόμπι με πάντα δυνατόν τρόπον και να εισηγηθήτε εις αυτόν την λήψιν παντός μέτρου το οποίον κατά την γνώμην σας ήθελε καταστήσει το έργον του περισσότερον ευχερές και αποτελεσματικόν”.

Στον ίδιο τον Σκόμπυ, ο Τσόρτσιλ αποστέλλει το τηλεγράφημα “Δύνασθε να λάβετε όλα τα μέτρα που θα θεωρήσετε σκόπιμα διά τον έλεγχον των οδών και την παγίδευσιν των ταραξιών… μη διστάσετε να πυροβολήσετε εναντίον παντός ενόπλου ή αόπλου… Μη διστάσετε να ενεργήσετε ως να ευρίσκεσθε εις μόλις καταληφθείσαν πόλιν”.

Στις 5 Δεκέμβρη 1944 και ενώ η απεργία συνεχίζεται ο Σκομπυ κηρύσσει στρατιωτικό νόμο. Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμος πλημμυρίζουν από το πρωί την Πανεπιστημίου και τη Σταδίου.

Μαζί με τους Άγγλους του Σκόμπυ, η Αστυνομία αποκλείει όλους τους δρόμους που οδηγούν στην πλατεία Συντάγματος με ζωντανά φράγματα αστυνομικών. Οι γυναίκες πέφτουν κάτω μαζί με τις σημαίες και τραγουδάνε. 28 νεκροί. 27 διαδηλωτές και ένας αρχιφύλακας.

Δεκαπέντε χρόνια αργότερα, το 1958, ο τότε Δ/ντης της Αστυνομίας Αθηνών Άγγελος …Έβερτ αποκαλύπτει σε συνέντευξη του “…βάσει των διαταγών τας οποίας είχα, διέταξα υπευθύνως την δικαίαν διάλυσιν των επιτιθεμένων διαδηλωτών

Φαντάζομαι ότι η Ιστορία δεν θα παραξενεύεται καθόλου, που οι …νέοι Τσόρτσιλ, και οι νέοι Σκόμπυ, δεν επιτρέπουν στον Γεώργιο Β’ Παπανδρέου Γ’, στον Γιωργάκη δηλαδή, να παραιτηθεί. Άλλωστε είναι γνωστό ότι όταν αναλαμβάνεις να κάνεις τόσο βρώμικες δουλειές, όσο αυτές που ανέλαβε πριν 70 χρόνια ο Γεώργιος Α’ και πριν 2 χρόνια ο Γεώργιος Γ’, ε, τότε οι συν-εταίροι σου θα απαιτούν να τις αποτελειώσεις…

.

Μνημείον του «Πιστεύομεν στην Λαοκρατίαν»

.

Μνημείον Αντιεξουσιαστή Πρωθυπουργού

.


Ο τσιλιαδόρος

 

.

Πηγή Κατερίνα –> εδώ

 

 

.

Ένοχος ένοχο ου ποιεί…

Και εσύ είσαι ένοχος… Κι έτσι η όποια μαρτυρία σου, έχει αξία μόνο για τις σελίδες του κάθε ΔΟΛ. Όση ακριβώς αξία έχει και ο ΔΟΛ.

Και τωρα τι μας λες; Ότι εσύ ήσουν απλά ο …τσιλιαδόρος; Ότι εσύ είσαι ένας …μικροσυμμέτοχος του εγκλήματος και του πλιάτσικου;

Είχες 6 ολόκληρους μήνες να μιλήσεις για το έγκλημα το οποίο καταστρωνόταν. Είχες την δυνατότητα να το καταγγείλεις τότε.

Είχες την δυνατότητα να μην ψηφίσεις το Μνημόνιο, αντί να μας βγάζεις δεκάρικους λόγους για …μονόδρομους. Αντί να δίνεις –όχι μόνο με την ψήφο σου- αλλά και με την ανοίκεια όσο και ανόητη επιχειρηματολογία σου, την επιχειρηματολογία του Χατζηαβάτη, αυτήν την εσκεμμένα αποπροσανατολιστική, δεκανίκια στους μασκοφόρους τρομοκράτες.

Είχες την δυνατότητα να σηκωθείς από την άκρη της λίμνης που ναρκισσιστικά αγνάντευες το είδωλο σου και να μιλήσεις. Όρθιος….

Αλλά ίσως και να μην μπορούσες πια. Κρεμώντας την εικόνα σου, κυνηγώντας της, ίσως να είχες πέσει ήδη, μέσα στη λίμνη. Κι η λίμνη δεν ήταν καθάρια και κρυστάλλινη. Η λίμνη ήταν ένας βούρκος. Αλλά ΚΑΙ αυτό το ήξερες.

Φιλοδοξούσες να γίνεις ο …Φλωρεντινός ενός βασιλιά που ήξερες ότι ήταν γυμνός…Ε, Πρόεδρε; Προσάρμοζες ρόλους μεγαλείων εφάμιλλων της Jean d’Arc στα μέτρα της Μιμής Ντενίση, σε επιθεωρησιακά μπουλούκια.

Αλλά ο χρησμός που είχε δοθεί στο …Λάιο, ήταν τόσο μα τόσο σαφής. Σπάνιο για …χρησμό. Και εσύ τον ήξερες. Από πολύ παλιά. Κι εσύ ερωτευμένος στα γεράματα- ή μήπως ήταν …από πάντα;- με …Οιδίποδες Τυράννους, να δοκιμάζεις αυτάρεσκα σε τσίγκινους καθρέφτες τα ρούχα του Τειρεσία. Και με το απαράμιλλο ύφος του Χατζηαβάτη, να ρητορεύεις για την αρρώστια στη …Θήβα.

Ποιος νομίζεις ότι ακούει πια τον αντίλαλο, την …ηχώ της φωνής σου, μέσα από το βούρκο σου; Τα πάντα παραμορφωμένα μέσα στη λάσπη. Ή τα πάντα, τόσο μα τόσο ευκρινή πια…

Πιθανότατα κανείς δεν θα σε θεωρήσει, ούτε καν, άξιο πετροβολισμού. Ίσως γιατί στην Υβρι, η Νέμεσις απαντά μόνο για τους …Όρθιους. Γι αυτούς που ακόμα στέκονται στην άκρη της λίμνης. Εσένα, ακόμα κι η Νέμεσις, θα σε αγνοήσει. Κι αν μπει στον κόπο ποτέ, να σου χαρίσει ένα βλέμμα, θα είναι για να σου πει ένα βιαστικό «ήσουν πάντα τόσο λίγος, όσο όλοι έλεγαν». Και τελικά…είχαν πάντα δίκιο. Δεν ήσουν παρά ένας τσιλιαδόρος.

ΤΟ ΒΗΜΑ – Μίμης Ανδρουλάκης: «Το Μεσοπρόθεσμο είναι εντελώς εκτός πραγματικότητας» – oικονομία


«Κατέβα να ξεδώσεις»

Αυτή είναι η γραμμή τους. Χαρές και χαμόγελα ο Πρετεντέρης. Και τι ωραία που περνάμε στην πλατεία. Σαν να κατεβήκαμε για πλάκα. Μας δουλεύουν κανονικά; Είναι τόσο ακίνδυνο για το σύστημα αυτό που γίνεται εκεί; Ναι και όχι. Τη φοβούνται την πλατεία. Ειδικότερα τρέμουν μήπως εκεί συναντηθούν φωνές πρόσωπα και λόγια σοβαρά, και ενωθούν πραγματικά οι άνθρωποι για να δώσουν αγώνα.
Είμαι σχεδόν κάθε βράδυ στη συνέλευση στο Σύνταγμα. Μου αρέσει αυτή η συνάντηση. Τόσο όμορφα πρόσωπα. Τόσο καλά μυαλά. Ο φόβος και ο τρόμος τους είναι αυτή η ομορφιά στο δρόμο, στην πλατεία. Μα τώρα πλησιάζουμε στην κρίσιμη καμπή: ή το πράγμα θα ξεφουσκώσει ή θα σοβαρέψει. Ή θα κουραστεί ο κόσμος από τα πολλά λόγια και κάποιες περιττές γραφειοκρατικές διαδικασίες που θυμίζουν περισσότερο ΜΚΟ παρά λαϊκή οργάνωση, ή θα μπει σε ανώτερη τροχιά η συζήτηση.

Δεν χρειάζονται κατεβατά και οι κλασικές ομιλίες των αμφιθεάτρων. Πρέπει να τα ξεπεράσουμε αυτά δημιουργικά. Αλλά να κρατήσουμε την ουσία: η συνάντησή μας έχει στόχο και νόημα. Ήρθαμε για να διώξουμε το φόβο. Ήρθαμε για να τους πούμε «θα σας ρίξουμε». Δεν θα περάσουν τα μέτρα σας. Δεν πουλάμε τη χώρα μας. Όπως έλεγε ένας καλός σύντροφος: «Δεν σας χαρίζουμε τις ζωές μας. Θα πάρουμε πίσω ό,τι μας κλέψατε. Για να έχουμε δουλειά, παιδεία, υγεία, πολιτισμό. Για να ζήσουμε αλλιώς».

Ήρθαμε για να γνωριστούμε. Να βγούμε απ’ το καβούκι μας. Ήρθαμε για ν’ αλλάξουμε.. Αυτή ακριβώς η συγκίνηση της συνάντησης, η ένταση και η ένταξη σε μια καινούργια συλλογική υπόθεση θα γεννήσει νέα συντροφικότητα, σπάνιες φιλίες και μεγάλους έρωτες. Και θα στείλει στο διάολο τη δικτατορία των μίντια και του lifestyle. Δηλαδή τον σκληρό πυρήνα του συστήματος που καθήλωσε για χρόνια τον κόσμο στον ιδιωτικό του χώρο.

Ήρθαμε για να οργανωθούμε. Έχουμε πολλή δουλειά να κάνουμε, αν και πάρα πολλοί είμαστε άνεργοι. Και δεν τις φοβόμαστε τις λέξεις. Λαϊκή Συνέλευση. Σωματεία. Εργατική τάξη. Λαός. Είμαστε οι πολλοί. Αυτοί που ξέρουν τι φταίει και ποιος είναι ποιος. Αργά ή γρήγορα στο δρόμο όλοι ξεσκεπάζονται. Το έγραψε σωστά κάπου ο «Ριζοσπάστης» – δεν έχουμε την εμπειρία που χρειάζεται, αλλά έχουμε δίκιο, έχουμε ανάγκη να δώσουμε αυτό τον αγώνα γιατί παίζεται η ζωή μας, και θα μάθουμε στην πορεία και να αγωνιζόμαστε και να νικάμε.

Πηγή Αριστερό Βήμα –> εδώ


Rien ne va plus?

Πηγή η Κατερίνα –> εδώ

Σε αυτο το περίφημο χθεσινό τραπέζι της …συναίνεσης, ΔΕΝ ήταν 5 και ο …Αντιβασιλεύς. Ήταν πολλοί περισσότεροι.

Η …συναίνεση , είναι επιεικώς γελοία λέξη. Συναίνεση στην παρούσα φάση σημαίνει ποιος θα συμμετάσχει στη υπηρεσιακή κυβέρνηση της κατοχής. Ποιος πρόθυμος θα σπεύσει να απλώσει τον τρύπιο μανδύα της «δημοκρατίας» πάνω από τα κεφάλια των όρνεων. Ποιος ΠΡΟΘΥΜΟΣ θα νομιμοποιήσει τις …διαδικασίες της χουντας.

Συνεχίστε την ανάγνωση


27/5 Ο Δημήτρης Καζάκης στο Σύνταγμα

.

.


25 Μάη 2011. Video από την διαδήλωση.

.


25 Μάη 2011 6μμ : ΠΑΜΕ ΣΥΝΤΑΓΜΑ

.

Σύνταγμα on line

http://goo.gl/C7n5d

.

Σήμερα το απόγευμα θα είμαστε στο Σύνταγμα.

Αλυσίδα. Το ένα χέρι με το άλλο. Ο  Ένας με τον Άλλον.

Να διαπραγματευτούμε το παρόν και το μέλλον μας.

Να λύσουμε Εμείς το γόρδιο δεσμό των διαπλεκόμενων συμφερόντων τους.

Να απαντήσουμε στον δικό τους αδιέξοδο μονόδρομο.

Στον δικό τους μονόδρομο  που είναι  το ξεπούλημα, η κατάρρευση του
κοινωνικού κράτους, η ανεργία,  η ύφεση, ο  κορπορατισμός, απαντάμε με τον δικό μας Δρόμο.